زندگی نامه: هديه تهراني متولد سال 1351، تهران. وي آموزش دوره بازيگري نديده و فارغ‌التحصيل اين رشته نيست؛ اما بخت با او يار بوده است كه با نخستين فيلمي كه در آن به ايفاي نقش پرداخت، به عنوان چهره‌اي مطرح در سينماي ايران شناخته شد. شايد اگر به شكل و با فيلم ديگري وارد سينما مي‌شد تا اين اندازه آوازه نمي‌يافت. او با بازي در فيلم سلطان (مسعود كيميايي، 1375) به سينما آمد؛ اما پيش از آن آزيتا حاجيان و همسرش به او پيشنهاد بازي در فيلم داده بودند كه نپذيرفته بود. چند ماه بعد داريوش مهرجويي براي بازي در فيلم ليلا (1375) از او دعوت به همكاري كرد، تهراني داستان فيلم را شنيد و نپسنديد و بازي در فيلم را رد كرد. در چنين وضعي عكس‌هايي از او به واساطه رضا رخشان، عكاس فيلم، در اختيار كارگردان‌ها و تهيه‌كننده‌ها قرار گرفته بود. به همين جهت كيانوش عياري براي بازي در بودن يا نبودن و ايرج قادري براي بازي در مي‌خواهم زنده بمانم از او دعوت به همكاري كردند كه هر كدام به دلايلي مقدور نشد. كيميايي بازي در فيلم سيب سرخ حوا را به او پيشنهاد داد، تهراني داستان فيلم را شنيد و پسنديد؛ اما وقتي كيميايي از كار كناره‌گيري كرد و سعيد اسدي جاي او را گرفت تهراني هم از همكاري طفره رفت. كيميايي مجدداً به او پيشنهاد همكاري داد، و با دستمزد 600 هزار تومان براي بازي در فيلم سلطان با او قرارداد بست. تهراني بلافاصله پس از سلطان در فيلم غريبانه (احمد اميني، 1376) بازي كرد كه نقش چندان پيچيده و دشواري نبود. سياوش (سامان مقدم، 1377)، شوكران (بهروز افخمي، 1377)، قرمز (فريدون جيراني 1377)، دست‌هاي آلوده (سيروس الوند، 1378)، پارتي (سامان مقدم، 1379) و آبي (حميد لبخنده، 1379) نقش‌هاي ساده و بدون تحليلي ديگري بودند كه تهراني به راحتي در آن‌ها جا گرفت. چتري براي دو نفر (1380) فيلم ديگري است كه تهراني پس از غريبانه با احمد اميني كار كرد. به رغم همه كوشش‌ها تهراني در چتري براي دو نفر هم نتوانست از تيپ خودساخته و تكراري‌اش جدا شود، تا اين كه با بازي در كاغذ بي خط (ناصر تقوايي، 1380) و خانه‌اي روي آب (بهمن فرمان ‌آرا 1380)تا حدود زيادي از كليشه زني آرام با صورت سنگي نجات يافت .